vrijdag 8 december 2017

Brief van pater Absalón, voor congregatiefeest 8 december

Met vreugde lezen wij een inspirerende brief van onze nieuwe Generale Overste pater Absalón (verkozen in september in Rome), ter gelegenheid van 8 december, ons congregatiefeest.

Hij verrast niet enkel in zijn brief. Een beetje zoals paus Franciscus. Want hij kwam plots op bezoek bij ons in Vlaanderen. Hij is pas de voorbije week verhuisd van Guatemala naar Rome. 

Bezoek van pater Absalón, 26 november 2017












Brief van P. Absalón Alvarado Tovar, msc
Algemene Overste,
ter gelegenheid van 8 december 2017
Rome, 8 december 2017

Aan de Missionarissen van het H. Hart.

         Beste medebroeders,

         Op 8 december 2017 zullen wij de 163ste verjaardag vieren van onze Congregatie. Zoals te verwachten bevat deze brief echo's van ons 25ste Generaal Kapittel. Tijdens dit Kapittel ontwaarden  wij bewegingen van de Geest die ons kunnen helpen deze verjaardag te vieren.

         Nog eens: wij benadrukken onze behoefte aan persoonlijke en gemeenschappelijke weloverwogen besluitvorming. Wij moeten naar elkaar luisteren om de kreten te horen van het werkelijke leven dat over heel de wereld ten hemel schreit  Het is dus voor ons belangrijk het beroep te beluisteren dat paus Franciscus op ons gedaan heeft tijdens de audiëntie met ons gedurende het Generaal Kapittel: “Ik verzoek u niet toe te geven aan de bekoring van het klerikalisme dat –  zoals ik dikwijls heb gemerkt – mensen, vooral de jeugd, van de Kerk vervreemdt” Hij nodigde ons uit “een gemeenschapsleven” te leiden, “gekenmerkt door echte broederschap die verschillen verwelkomt en ieders gave waardeert”. Deze woorden van paus Franciscus helpen ons te zien dat er gevaar dreigt om onze identiteit als Missionarissen van het H. Hart van Jezus te verliezen. Wij zijn er ons van bewust dat klerikalisme een uiting is van machtsmisbruik en van prestigezucht die dikwijls gepaard gaat met ons dienstwerk, wanneer we vergeten dat “wij zijn gekomen om te dienen en niet om gediend te worden” (Mt. 20:28).

         We worden uitgenodigd om alleen al door onze aanwezigheid een profetisch teken te blijven, “nieuwe wijn” in de randgebieden en grensstreken van de uiteenlopende toestanden en culturen waarin we proberen onze zending te beleven (verg. Constit. no. 22). Wij delen met u de impuls die wij in het Generaal Kapittel hebben gevoeld om daar aanwezig te blijven waar het leven ons roept: op plekken waar wij de gezichten zien van uitgebuite en misbruikte mensen, de buitengeslotenen, slachtoffers van de verschillende “oorlogen”, in het leven van de natuur die het uitschreeuwt op de vele eilanden die de gevolgen dragen van de opwarming van de aardbol en in landen waar de onderscheiden eco-systemen vernield worden door geldzucht (mijnen, verwoesting van wouden etc.)

         Tijdens het Generaal Kapittel in september stelden wij de volgende lijst op van aandachtspunten met voorrang [prioriteiten –  vert.), bestemd voor iedere MSC in de wereld. We zullen deze punten verder ontwikkelen door ze, vanzelfsprekend, aan te passen aan de verschillende culturele omgevingen waarin wij, MSC, leven. We geloven dat het bij de viering van deze verjaardag van onze MSC-gemeenschap van belang is de prioriteiten te noemen die wij de volgende zes jaar wensen te ontwikkelen.
         De gebieden met voorrang zijn de volgende:
1.                Vorming, zowel in de aanvang als in het vervolg
2.                Onkreukbaarheid in ons dienstwerk
3.                Bescherming van kinderen en kwetsbare volwassenen
4.                Financiën en aansprakelijkheid
5.                Rechtvaardigheid, vrede en heelheid van de schepping (JPIC)
6.                De leken
7.                Verandering van structuren en de veroudering in sommige provincies
8.                Communicatie en apostolaat

         “Het gewijde leven kent niet alleen een glorieus verleden dat dient te worden herdacht en verteld. Het gewijde leven kent een grootse geschiedenis die nog moet worden opgebouwd “  (Vita Consecrata no. 110)

         Tijdens het Generaal Kapittel werden wij ook getroffen door de ervaring van onze provincies die een proces doormaken van ouder worden, maar niet het ouder worden van de missie-geest. We hopen dat de hele Congregatie de roep om solidariteit hoort van onze “Oudere Broeders” die, toen zij de oproep van Christus hoorden: “kom en zie” (Joh. 1:39), inderdaad kwamen en heel hun leven bleven. Zij legden de grondslagen voor menige jonge provincie in Azië, Oceanië, Afrika en Zuid-Amerika. Zoals paus Franciscus zei: “onze MSC-medebroeders zijn onze schat”. We kunnen zeggen dat onze provincies in Europa en Noord-Amerika ook “nieuwe wijn” zijn, hoewel zij te maken hebben met pijnlijke processen zoals het opnieuw bezien van hun structuur en feitelijke missie en de reorganisatie daarvan (verg. Constit. no. 25). Na 163 jaar bestaan van onze Congregatie zouden we hun willen zeggen dat deze processen zijn, en moeten blijven: ruimte en aanleiding tot hoop. We maken van deze gelegenheid – de 8e december 2017 – gebruik om deze MSC-provincies te verzekeren dat zij niet alleen zijn. Zij maken deel uit van een heldhaftige traditie van een eigen missionaire identiteit. U hebt liefgehad zoals Christus: met een menselijk hart.

         Ons baserend op één van de duidelijkste gedachtewisselingen op het Generaal Kapittel, voelen wij ons verplicht  van alle MSC-ers te vragen voorrang te verlenen aan de voortgezette vorming van ons leven en ons dienstwerk. Tegelijk moeten we aandacht schenken aan de begin-vorming: dat die zowel degelijk is als alomvattend en helpt bij de ontplooiing als mens. Op deze manier kunnen niet alleen zij die een aanvankelijke vorming ontvangen, maar ook zij die een voortgezette vorming  meemaken, onze betrokkenheid voortzetten met name bij de armsten en de aan de kant geschovenen. We kunnen deze betrokkenheid waar maken door gebruik te maken van het netwerk van de verschillende projecten die in al die verschillende landen worden verwezenlijkt op het stuk van rechtvaardigheid, vrede  en heelheid van de schepping (JPIC). Grotendeels hangt onze toekomst er van af hoe serieus ieder van ons deze sector beschouwt van aanvangs- en voortgaande vorming. We dienen rekening te houden met ons verleden  om het heden te beleven en de toekomst te voorzien.

         Wij maken u er nogmaals attent op dat wij een bekering nodig hebben om onze rol als dienaars van de leken te vervullen.
         Bijeengebracht in de hele Chevalier-familie zeggen wij wederom onze steun toe en onze begeleiding van de leken-roeping binnen de Chevalier-familie. Wanneer de leken hun rol kunnen vervullen, helpt dat ons zelfs om onze eigen echte toewijding te preciseren. Dit Generaal Kapittel nodigt ons uit om het feit serieus te nemen dat wij Missionarissen van het H. Hart zijn, en als zodanig moeten wij ons besef van en onze verwoording van de evangelische raden herzien en bij de tijd brengen.

         Wij zouden willen hebben dat  heel de Congregatie zich er van bewust is dat het charisma – dat we van pater Chevalier hebben ontvangen – niet uitsluitend ons charisma is. Het is een charisma voor de wereld, voor het leven, voor het Koninkrijk en voor de Kerk. Het zal dan ook levend blijven zolang als we het beleven als een charismatische familie in gemeenschap met de beide Congregaties van onze Zusters en met de leken van de Chevalier-familie. In dit opzicht gaf paus Franciscus de raad: “Aarzelt niet uw verbond met de leken die aan uw apostolaat deelnemen voort te zetten en uit te breiden. Laat hen delen in uw idealen  en werken en in de rijke spiritualiteit die ontspruit aan het charisma van uw instituut”.

         Wij geloven dat de spiritualiteit van het Hart een kracht blijft om de zo talrijke wonden van de wereld van vandaag te helen. Daartoe behoeven wij een omslag van lokale visie, zending en mentaliteit naar een meer globaal gerichte houding. Het is nodig in de documenten en projecten van iedere MSC-gemeenschap  een ‘globale” visie te ontvouwen die ons open maakt voor het internationale karakter van onze zending. We moeten alles ‘afbreken’ wat een beletsel is om uit onze ‘plaatselijk bepaalde’ mentaliteit te geraken, zodat we open kunnen staan voor een geesteshouding die meer congregationeel en internationaal is. Zo zullen wij bereid zijn om, zoals in de tijd van pater Chevalier, waar dan ook heen te gaan, met name daar waar niemand heen wil. Als wij het hoofd willen bieden aan de uitdagingen die de wereldomvattende werkelijkheid ons vandaag presenteert, dan moeten we ons meer bewust zijn van de nood aan samenwerking tussen naties, provincies, generaties en culturen.

         Er vallen nog al wat taken te verrichten, en wij zijn geroepen ze ten uitvoer te brengen in een veranderende wereld, ingewikkeld, virtueel en waar alles met alles in verband staat, maar tegelijkertijd een bron van eenzaamheid, neerslachtigheid en onrechtvaardigheid. Laten wij proberen op een kritische en volwassen wijze de verschillende media en sociale netwerken te gebruiken omdat daarin heden en toekomst gestalte zoeken te krijgen.

         Wij doen een dringend beroep op u om onberispelijk te leven en te handelen in ons dienstwerk en duidelijke protocollen bij de hand te hebben ter verdediging van minderjarigen en kwetsbare volwassenen.
         Welke betere manier om de 163ste verjaardag van onze Congregatie te vieren zouden wij kunnen hebben dan ons persoonlijk en als gemeenschap garant te stellen op dit terrein dat zo wezenlijk is voor onze zending vandaag de dag..              

            We kunnen er niet mee door gaan ‘nieuwe wijn’ te zijn ‘in oude wijnzakken’. Wij willen  ‘nieuwe mensen’ zijn die nieuwe structuren opbouwen die open en plooibaar zijn, maar tegelijk soliede zodat ze ons helpen de werkelijkheid onder ogen te zien zoals die zich aan ons voordoet: veroudering in sommige provincies en snelle uitbreiding in andere. Onze geschiedenis mag dan een ingewikkelde indruk op ons maken maar zij is zwanger van leven....hebben wij genoeg aandacht om op te merken wat onder ons oprijst – een nieuwe mensheid ?

         Moge Onze Lieve Vrouw van het heilig Hart ons “helpen om ja te zeggen op de dringende nood om het Goede Nieuws van Jezus in onze tijd opnieuw te doen weerklinken; moge zij voor ons ten beste spreken, zodat wij de heilige euvele moed opbrengen om nieuwe wegen te zoeken ten einde te verzekeren dat de gave van het heil eenieder bereikt “ (Boodschap Domund 2017).

         Wij maken van de gelegenheid gebruik om u allen Zalig Kerstfeest te wensen; moge 2018 vol hoop zijn en rijk aan missionaire planning.

         Eén in het Hart van Christus,

                                                                           Abzalón Alvarado
                                                                              André Claessens
                                                                                     Paulus Pitoy
                                                                                   Chris Chaplin
                                                                          Humberto Henriques              

         [vert. Jan W. Kaandorp msc]