zondag 24 augustus 2014

Over de familieweek van deze zomer: Tijd voor vrede

We denken aan de vele mensen die niet kunnen komen en van het geheim van de familieweek afweten; door deze woorden kunnen ze dan toch iets delen. ’t Is hen van harte gegund. Maar eigenlijk kunnen we niet veel delen, het belangrijkste is gedeeld ter plekke. Erover kunnen lezen is trouwens voor sommigen die eens zouden moeten deelnemen,  een manier om er achter te komen, zónder deel te nemen. Slimmeriken, dat wèl!

Maar goed. Enkele flitsen tóch, vier. We leerden van een ‘erkende’ pestjuf bv. “dat je meestal niet weet wat iemand anders denkt”. Ben ik bijgevolg bevrijd van elke achterdocht en vervolging na wat hier hoger staat geschreven! Iemand anders leerde me eerder al dat NIVEA niet enkel een merk is van iets goeds voor de huid, maar ook in en over onze communicatie wil zeggen: niet invullen voor een ander. We zijn daar zo goed in, in ‘gedachten lezen’ en denken, veronderstellen, dat we er weer eens plak óp zijn, maar helaas. Intussen hebben we de relaties wel al weer sterk beproefd, zo niet overhoop gehaald. Misverstanden kan je wel degelijk beter voorkomen! We leerden dus een en ander op familieweek over juist spreken en duidelijk zijn maar bovenal goed luisteren! Dus blijf maar weg op de familieweek als je niets wil leren!

Een grote bijdrage kregen we van prof. em. pater Roger Burggraeve, salesiaan van don Bosco. die zelf een half dagje bij ons vertoefde en niet anders kon dan terugdenken aan zijn Eigentijdse Jeugd. Hij deed ons stil worden bij het gebed dat we graag en vaak bidden en waarin voorkomt: “vergeef ons zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren”. Het ging jawel over vergeven en verzoenen. Erg actueel in een wereld met zoveel gespannenheid tussen mensen in relaties en landen en volken. Als wij (erin slagen iemand toch te) vergeven, is het omdat God ons àl vergeven heeft. En daar kan je zo blij en dankbaar van worden. Leren zien en erkennen dat een mens zoveel meer is dan wat hij verkeerd heeft gezègd en gedàan, of niet heeft gedaan, is bevrijdend; nog het meest voor jezelf!

We trokken met een kleine rest (op het einde van de nacht, zullen we zeggen ‘bij de vierde nachtwake’, tussen 4 en 7 uur) op dauwtrip en hadden enkele psalmen op zak, letterlijk ingepakt, want het regende af en toe heel flink. Ons haar groeide er nog rapper door. Psalm 104 ‘gebeurde’. Van Oosterhuis zongen we in het donker zijn ‘Licht dat ons aanstoot in de morgen’. Als dat niet duidelijk is.

De kinderbegeleiding trok fantastische omlijningen waarbinnen wij, jong en oud, konden spelen en dansen, cowboy en indiaan zijn, in de buurt van de kerstman vertoeven met rode mutsen en onder kerstbomen, we konden zelfs eens van familie wisselen; het is niet iedereen gegeven. Musiceren en zingen, alleen en samen, opstap en in de kring, stil en luidruchtig, akkoord en in protest, in deze tijd en even weg met de tijdmachine, in de stille ruimtes en de grootste tempel ter wereld, de natuur, het kon niet op. We wilden dit jaar ‘tijd voor vrede’ maken, aansluitend bij de vele manoeuvres rond WO.I van ‘14-‘18, maar ook verdiepend naar ons eigen hart toe. Een vredevolle vakantietijd, dat is de familieweek!

“Kom en zie”, zei Jezus, en Hij wist wat Hij zei.