maandag 30 december 2013

Terugblik Mensen van mededogen: engagementsweekend Bonheiden 2013

Met een kleine twintigtal kwamen we samen op het domein 'kasteel  Zellaer' in Bonheiden. Het kon reeds op vrijdagavond voor een gezellig weerzien en een rustig bijpraten.  Velen hadden elkaar al maanden niet meer gehoord of gezien dus waren de decibels  al gauw langs de hoge kant. Zaterdagmorgen waren er dan nog enkele mensen bijgekomen zodat we nu voltallig waren.  

Nu kon het serieuze gedeelte beginnen en konden we luisteren naar een hele boeiende uiteenzetting van prof.em. Roger Burggraeve, Salesiaan.  Hij gaf ons een ongekende openbaring over de parabel van de barmhartige Samaritaan. Alhoewel we deze parabel al honderden keren gehoord hebben, er al evenveel keren een preek of uitleg over gekregen hebben, was het net of we hoorden een totaal andere versie. We kregen ineens een veel diepere kijk achter de woorden van deze parabel.  Ook een beter inzicht van hoe de Joden bepaalde woorden interpreteren.  Een samenvatting hiervan geven is onbegonnen werk en ik zou me er niet aan durven wagen, maar voor de aanwezigen zal deze parabel nooit meer dezelfde worden als vroeger.

In de namiddag konden we dan delen in groepjes over wat ons het meest had aangesproken. Het ganse gegeven werd afgesloten met een eucharistieviering waarin pater Herman in zijn preek de mooiste dingen van de dag had verwerkt.

Na een versterkend avondmaal keken we naar de film 'La tête en friche' waarin ons het ontroerend verhaal voorgeschoteld werd van een jongeman die van kindsbeen af uitgelachen werd, niet geliefd was en die ook weinig school gelopen had waardoor hij zelfs bijna niet kon lezen.  Door een ontmoeting met een oude dame in een park wordt heel zijn leven ondersteboven gegooid.  Zij wakkert zijn interesse aan om te lezen en ze vormen een ongelofelijk paar doorheen de film.  Hij een jonge dertiger, zij een frisse 95ster.  Beiden leren ze veel van elkaar.  Als je de kans krijgt om hem te zien, het is een aan te bevelen film en zeker een toepassing op ons weekend met als titel 'mensen van mededogen'.

Zondag kregen we dan nog wat kans om reacties te geven op al het gebeurde en daarna hadden we een gebedsmoment in de kapel waarin we een gezamenlijk engagement naar MSC toe hebben uitgesproken.  Aansluitend hebben we dit gevierd met een kleine receptie.

De warmhartelijkheid van het weerzien, de gesprekken onder elkaar, het luisteren, zingen, bidden
alles samen maakte van dit weekend weer een deugddoend moment.  Het is telkens een thuis komen bij elkaar.

Wij willen vooral niet vergeten te danken voor al dat moois en zeker een dikke merci aan Luc en Christel voor de talrijke gebedsmomenten. Hoe ze het telkens voor elkaar krijgen om steeds weer nieuwe teksten te vinden en de daarbij horende muziek, het is ons een raadsel.  En dan spreken we nog niet over de vele versnaperingen die ze telkens meebrengen.  Ook dat maakt het weekend tot een onvergetelijk geheel.


MDB