zaterdag 28 december 2013

Een stap naar zaligverklaring

Maandagmorgen 9 december 2013.
Op het perron van het station in Issoudun - het had flink gevroren - stonden we. Ook de twee MSC stonden er te wachten op de trein.  In twee grote koffers de verzegelde dozen. Deze dozen zouden ze dezelfde avond afleveren in Rome. Op hoop van zegen.

Eerst zalig…dan heilig! Meer dan een jaar lang werden getuigenissen bijeengebracht. Het tribunaal van het bisdom Bourges zetelde regelmatig in Issoudun om de getuigenissen van paters, zusters, dochters, leken en al wie de spiritualiteit van Jules Chevalier genegen was te noteren.

8 december feest van de 152ste verjaardag van de stichting van de MSC-congregatie was de gelegenheid om met een plechtige viering deze gebundelde getuigenissen (drie volle dozen) af te sluiten en te verzegelen.
Veni creator Spiritus!

In de basiliek van Notre-Dame du  Sacré Coeur hadden de genodigden plaatsgenomen. Deze genodigden kwamen uit alle windstreken … letterlijk. Ook de parochianen en de pelgrims van de basiliek waren welkom. “ Une cerémonie solemnelle” noemde pater Generaal Mark Mc Donald het. Inderdaad … zéér plechtig en mooi. De bisschop van Bourges en de vicarissen samen met de drie vrouwelijke notarissen, verbonden aan het bisdom, zaten op het hoogkoor van de met bloemen versierde basiliek. Een kerkelijk tribunaal…de bijbel op een rood kussen. Zelfs de bisschop moest met de hand op de bijbel verklaren dat … een ingewikkelde procedure was het …

Mooi, ontroerend soms! Ook pater-generaal en al de MSC-paters die bij de voorbereiding betrokken waren geweest, zaten in het hoogkoor. Na dit officiële gedeelte werden de dozen verzegeld met rode was waarin het zegel van het Bisdom Bourges werd gedrukt.

Aansluitend volgde een gebedsviering , psalmen werden gezongen om te danken en te loven. Mét orgelbegeleiding. Een MSC, een zuster (FDNSC) en onze Rit lazen de voorbeden voor de noden van de wereld. Broeder Simon dirigeerde met grote deskundigheid de samenzang. Ere wie ere toekomt…
Pater Daniel, pastoor van de Basiliek, was de regisseur van deze wondermooie plechtigheid. Traditiegetrouw eindigt iedere viering met een eerbetoon aan OLV van het H.Hart. Terwijl de priesterprocessie door de middenbeuk stapte, zongen we allen samen het krachtige refrein: “ Marche avec nous Marie sur les chemins de Foi, marche avec nous Marie sur le chemin vers Dieu!

In de grote feestzaal onder de arcade van het klooster werden we uitgenodigd op een feestelijke receptie. Hét moment om bij te praten, regelingen te treffen, afspraken te maken voor de toekomst.

Ook met zr Raymonde Grasser, de staf van Cor Novum en met p. Hans Kwakman hadden we de namiddag en de avond voordien al verhelderende gesprekken. We kunnen alleen maar dankbaar zijn voor de gastvrijheid die we daar mochten genieten. De hartelijkheid van de paters van de communauteit, pater Provinciaal, pater Mark MC Donald en alle andere dierbaren.

Issoudun is:  thuiskomen op onze heilig grond.

Twee bevoorrechte getuigen!
Rit en Jozefa