zondag 8 december 2013

Drie keer een nieuw begin

Hou jij van verrassingen? Word je nog graag verrast? Dan mag je je niet teveel laten leiden, bijna onachtzaam, door de dagelijkse dingen die je voorbij komen en die almaar verder kabbelen: eten, drinken, tv kijken, leven en laten leven.

Je zou kunnen te laat zijn om iets te zien, iets of iemand op te merken wat achteraf beslissend wordt voor je dag, vandaag!

Soms lijkt het erop dat we gekozen hebben voor de eindprocedure van de Titanic: tot het laatste moment feesten, doen alsof... en hoewel heel mooi en nog zinvol ook, mooie muziek spelen... gewoon door doen! Uitstel van de doem, maar helaas geen afstel.

Nogal wat mensen zijn bang voor veranderingen. Alhoewel die - hoe dan ook ongezien - toch aan hen voltrokken worden, elke dag een beetje. Er is niets dat blijft.

Met de lezingen van deze eerste adventszondag staan we voor woorden die ons ofwel bang maken en angstig - als we het niet weten wat ons overkomen zal -, ofwel vreugde schenken! Je ziet enkel het einde óf je ziet het nieuwe begin dat aankomt!

Elk nieuw begin is ook het einde van iets. Een tijd zonder wordt nu een tijd met. Of omgekeerd.

Advent is drie maal een nieuw begin. Eens voorgoed 2 000 jaar geleden: God raakte de mensengeschiedenis aan en gaf ons Jezus. Daar was lang naar uitgekeken. En met reden, én met toekomst! Erg origineel: een God met een mensengezicht; elke mens kan iets van God verbergen. Elk jaar opnieuw vieren we dat gebeuren en bereiden we dat voor met deze gunstige tijd van de advent. Maar 't meest van al moet ééns beginnen: ons eigen verhaal met Jezus: komt Hij ooit echt ons hart binnen?

Drie keer een nieuw begin.

Je gaat vanaf nu met Jezus, met God en met de gemeenschap bv. je stopt ermee je leventje alleen te organiseren. Of vóór jezelf alleen. En je zult nooit meer alleen zijn!

Meestal heb je redenen om iets nieuws te beginnen! Vaak is het gewoon nodig! Een vastgelopen situatie, iets dat stilviel, en uitzichtloos bestaan, ongemakken en ziekte, verlies, er is wat verkeerd gegaan, het is allemaal wat muf, verouderd, vergeeld, het ruikt niet meer fris...

 Als iets nieuws begint... dan moet je een stap zetten of iets toelaten; er overkomt je iets heel verrassend... je wordt niet ontslagen, je mag 'als een kind' weer uit de hoek komen, je krijgt geen straf, men geeft je een blanco, nieuw wit blad, er wordt je iets vergeven, er komt herstel, kwijtschelding, je wordt aangenomen bij sollicitatie of men nodigt je zomaar ineens uit tot iets... allemaal goed nieuws en bemerk het: het heeft zo vaak met barmhartigheid te maken, met een warm hart!

 Ik zie hoog in de Sixtijnse kapel die vinger van de Schepper die de vinger van Adam zoekt. Aanraken en aangeraakt worden, toetsen en getoetst worden, niet enkel afwachten, maar er op ingaan: er gaat steeds iets van uit, je neemt het vrij aan, iemand raakt je, je bent verwacht, je wordt al lang meegerekend! Je bènt iemand. En Iemand zoekt je!

Overal zijn er altijd mensen geweest die zich laten verrassen, die goddank waakzame mensen zijn. Ze zijn aangeraakt, weten zich gezonden.

Bang zijn, angstig voor het verleden dat vervalt!?... nee, wel vreugdevol omdat je al opgewonden bent voor wat komt, nog wel wat voorzichtig voor het wàt en hóe, maar heel zeker, open voor het feit dàt het komen gaat!

Een vreugdevol nieuw begin is ook het opruimen van wat voorbij is, het is het einde van gesleur en geslenter; er hangt een frisse lucht, en er wordt zelfs in de grijze winter een stukje blauwe hemel zichtbaar. Dit vooruitzicht is zo nodig, want het helpt ons relativeren en loslaten waar we zelf teveel in hebben geloofd en wat jawel, uiteindelijk (te) weinig heeft opgebracht, ons zeker niet gelukkiger heeft gemaakt. Onze samenleving is de verstikking nabij. Het kunstmatige nep-feest kan het alleen nog verbloemen.

De lezingen en de eerste adventszondag hebben een blijde ondertoon, al zal enige onrust nog ons deel zijn. Het kan anders, het kan. "Ik ben het, vrees niet", heeft Hij gezegd! Ons buikgevoel vertelt ons zoveel wijsheid! Samen hierover praten weekt ons los uit het oude om het nieuwe te beginnen.

Hij staat al om de hoek te wachten. Weer eens, zoals toen 2000 jaar terug. Geloof het, ga er sàmen heen. Ontmoet Hem.