donderdag 28 juni 2012

Terugblik op het weekend voor alleengaanden in juni


Ik keek er naar uit om het weekend te starten. Het thema werd steeds meer de dagelijkse realiteit. Of anders gezegd de dagelijkse realiteit bekeek ik steeds meer door de bril van ‘dragen, gedragen worden, ver dragen’. Voor mij was het tijd dat de voorbereiding omgezet werden in activiteiten. En het was heel fijn dat er veel mensen waren die zich aangetrokken voelden door ons thema.
Iedere gespreksronde had zijn eigen dimensie en kende een onverwachte diepte. We waren open voor elkaar en er werd veel gedeeld. Het verhaal van de ene weekte emoties los bij de andere. En ik voelde mij gedragen om emoties los te laten… Wat was dat bevrijdend!
Dit keer maakten we kennis met de gastheer en prior van de Brugse karmelieten die ons vanuit de exegese het evangelieverhaal volgens Marcus 2,1-12 toelichtte, over de lamme en de vier dragers.
Er was ook tijd voor ontspanning waarbij we ons verbonden voelden in het zingen, het bekijken van een film, … en het genieten van een gezellige receptie in de binnentuin.
De zondag was de laatste dag, de hoogdag van dit weekend. Met mooie herinneringen en een bijzonder afsluitende schrijfronde vulde ik mijn batterijen met nieuwe draagkracht. Ik ben iedereen dankbaar voor de voedende omschrijvingen die ik mocht lezen. Het zijn hartverwarmende woorden die mij het geloof in eigen mogelijkheden versterken. Dank, beste mensen.
Ik dank iedereen die mee met ons een taakje van het geheel hielp dragen ook als dit niet afgesproken was.
Ik heb speciale dank aan wie ons begeleiden naar de kern van het thema. Ik denk met genoegen aan de inspirerende samenwerking in de voorbereidende werkgroep. Het onthaal in de abdij en de gastvrijheid maakten dat wij ons snel thuis voelden in het grote karmelietenhuis.
Ik mocht ‘dragen’ en ik voelde mij ‘gedragen’.
ms