zaterdag 21 januari 2012

Derde vrijdagnamiddag van de maand, Deurne, 20 januari 2012

Maanden geleden, al enkele jaren, begonnen we eraan. Om de zusters FDNSC tegemoet te gaan en de familie Chevalier dus volledig te maken, mèt de mannelijke MSC-religieuzen en de MSC-leken, besloten we ook in Deurne samen te komen voor het maandelijks delen van het evangelie. Het was een voorstel voor in de namiddag, dus bijzonder welkom voor oudere mensen en beter dan een avond, zeker in de koude dagen van de naherfst en de winter.

Dit jaar lezen we in de kerk overwegend het evangelie volgens Marcus. Wij dus ook.

Marcus schreef vanuit de diepe beroering van de verrijzenis van Jezus, vanuit zijn overtuiging en de kracht die hij in zich voelde: de Heer leeft, Jezus is de levende Heer in ons midden.
Als eerste lanceerde hij een niet-politiek of niet-werelds evangelie, dat van Jezus Christus: de verkondiging van een Blijde Goede Boodschap. Daarom alleen zouden we al blijere mensen mogen zijn, laat me duidelijker zeggen: er blijer uitzien en blijer bijeen zijn!

Marcus merkte op dat Jezus de strijd tegen het kwaad aanging. Het Rijk Gods vol goedheid was immers met Hem gekomen. 1,14-20. Mensen moesten opgevist worden uit de demonische zee die mensen omlaag haalt en doet verdrinken. (Ook al gaf die zee aan de vissers vis en een bestaansinkomen). Na de woestijnervaring en de gewonnen strijd met het kwaad, trok Jezus onmiddellijk twee keer twee broers aan: de 'zuilen' van de toekomstige apostelgroep van de 12.

"Achter Mij aan" zegt Jezus. 'Volg Mij!' Hij roept ons tot navolging - een woord dat vele keren voorkomt in de Marcustekst. En wat de blinde bedelaar Bartimeüs (10,46-52) goed heeft begrepen.. en gedaan. Het licht scheen in zijn ogen!

Ook vandaag moeten we ons weren om uit de 'wereld' die de mensen aanzuigt weg te komen, want we zitten er al in vóór we het beseffen. Hij roept ons ook vandaag om Hem te volgen en ons naar Hèm toe te keren; dat is wèg van het kwaad dat welig bestaat en zich heel lief en goed verschuilt en presenteert.
Niet de wereld is verkeerd... niet de schepping, niet de mensen... maar die zo gezonde verlangens naar het goede, naar stilte, solidariteit en soberheid zijn verschrompeld en verziekt tot heb-, eer- en heerszucht of bezits-, geldings- en machtsdrang. We 'overdrijven' in het goede en trappen in die lepe valstrik... want we hèbben nood aan iets om ons mee te beschermen (voedsel en onderdak, kleding), en we mógen iemand zijn, en het is goed te mogen meewerken aan de wereld.... maar ontsporen maakt niet gelukkig, de wereld niet, onszelf niet.

Met 19 waren we rond het woord van de Heer verzameld èn rond de vraag: " Wat hebt Gij ons vandaag en hier te zeggen? Wij willen luisteren... Spreek, Heer! "
Dat we regelmatig verrast worden door een nieuw gezicht, doet ons allen deugd.